Jean Baptiste Biot (1774- 1862)

1) Το βιογραφικό του:
Jean-Baptiste Biot γεννήθηκε στο Παρίσι στις 21, Απριλίου του 1774 και πέθανε στο Παρίσι στις 3 Φεβρουαρίου 1862 Φοίτησε στο Λύκειο Louis-le-Grand.
 O Biot υπηρέτησε στο πυροβολικό σώμα στρατού.  Διορίστηκε καθηγητής των μαθηματικών στο Beauvais το 1797. Αργότερα, το 1800 περίπου, έγινε καθηγητής της φυσικής στο Collège de France, και τρία χρόνια αργότερα εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών. 
Ο Biot ήταν επίσης μέλος της Λεγεώνας της Τιμής. Εξελέγη chevalier το 1814 και διοικητής το 1849. Το 1816, εξελέγη ξένο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας . Επιπλέον, το 1840, ο Biot έλαβε το μετάλλιο Rumford, το οποίο απονέμεται από το Royal Society στον τομέα των θερμικών και οπτικών ιδιοτήτων της ύλης (O'Connor και Robertson 1997).
Ο Jean-Baptiste Biot είχε έναν μόνο γιο, τον Εντουάρ Constant Biot, μηχανικός και σινολόγος, που γεννήθηκε το 1803. Ο Edouard πέθανε το 1850.
Ο Jean-Baptiste Biot κάνει πολλές παρεμβάσεις στην επιστημονική κοινότητα στη διάρκεια της ζωής του - κυρίως στην οπτική, μαγνητισμό, και την αστρονομία.
Το 1803 ο Biot στάλθηκε από την Académie française να υποβάλει έκθεση σχετικά με 3000 μετεωρίτες που έπεσαν στο L' Aigle, Γαλλία. Βρήκε ότι οι μετεωρίτες (πέτρες ονομάζονταν εκείνη την εποχή) ήταν από το εξωτερικό διάστημα. Με την έκθεσή του, ο Biot υποστήριξε το επιχείρημα του Ernst Friedrich Florens Chladni που είχε δημοσιευθεί το 1794 ότι οι μετεωρίτες ήταν συντρίμμια από το διάστημα. Ο Biot είχε επίσης μεγάλη συμβολή στο πεδίο της οπτικής το 1815 με μια μελέτη στο πολωμένο φως. Στο πείραμα του Biot μελέτησαν τα αποτελέσματα του πολωμένου φωτός, όπως αυτό διεισδύσει οργανικές ουσίες και αποδείχθηκε ότι το φως "θα μπορούσε να περιστρέφεται δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα, ανάλογα με τον οπτικό άξονα του υλικού". 

2) Πως έγινε γνωστός ο Biot , τι ανακάλυψε και σε τι έρευνες συμμετείχε;
Η σημαντικότερη όμως συμβολή του ήταν οι έρευνές του στον Ηλεκτρομαγνητισμό με κορυφαία την απάντηση που έδωσε στην κοινότητα των γάλλων Φυσικών στο ερώτημα «πώς είναι το μαγνητικό πεδίο το οποίο δημιουργείται από ηλεκτρικό ρεύμα;».   
Τον Αύγουστο του 1820, στην Κοπεγχάγη, ο Hans Christian OERSTED πραγματοποίησε το κρίσιμο πείραμα που θα οδηγούσε στους «γάμους» του Ηλεκτρισμού με τον Μαγνητισμό και με ένα σύντομο σημείωμα γραμμένο στα λατινικά ανακοίνωσε το γεγονός . Το ρευματοφόρο καλώδιο έδειχνε να επιδρά σε έναν ελαφρό μαγνήτη, όπως η μαγνητική βελόνα την οποία χρησιμοποίησε.
Το μήνυμα για το πείραμα έφθασε στο Παρίσι μια εβδομάδα αργότερα και ανέβασε κατακόρυφα το ενδιαφέρον των Γάλλων ερευνητών. Από τη στιγμή εκείνη, οι επιφανέστεροι ερευνητές της Γαλλίας θα προχωρούσαν σε παραπέρα πειραματικές έρευνες πάνω στις αλληλεπιδράσεις ηλεκτρικών ρευμάτων και μαγνητών, θα αναζητούσαν τις εφαρμογές που υποσχόταν η νέα αυτή ανακάλυψη αλλά θα δημιουργούσαν τα θεμέλια πάνω στα οποία θα έχει οικοδομηθεί ο ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ. Επικεφαλής του εγχειρήματος ήταν ο 45χρονος André Marie AMPÈRE αλλά πρωταγωνίστησαν και άλλοι φυσικοί όπως ο 35χρονος François ARAGO, ο 29χρονος Felix SAVART και ο 46χρονος τότε Jean Baptiste BIOT.
Η συνεργασία του Biot με τον νεότερό του Felix SAVART έδωσε τον νόμο που φέρει το όνομα και των δύο.  
 
Εικόνες:

Μαρίνα Γκιόκα