Joseph-Louis Lagrange

La rue Lagrange
Βιογραφία:
Ο Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ (Joseph-Louis Lagrange ή Giuseppe Lodovico Lagrangia) (25 Ιανουαρίου 1736 – 10 Απριλίου 1813) ήταν Ιταλός μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Πρωσία και τη Γαλλία. Έκανε πολύ σημαντικές μελέτες συνεισφέροντας σε όλα τα πεδία της μαθηματικής ανάλυσης, στη θεωρία αριθμών, αλλά και στην κλασσική μηχανική και ουράνια μηχανική.

Το 1766, κατόπιν υπόδειξης του Όιλερ και του ντ' Αλαμπέρ διαδέχτηκε τον πρώτο στη θέση του διευθυντή 
Μαθηματικών στην Πρωσσική Ακαδημία Επιστημών, στο Βερολίνο, θέση όπου παρέμεινε για είκοσι χρόνια, παράγοντας μεγάλο έργο και κερδίζοντας πολλά βραβεία.

Η πραγματεία του Λαγκράνζ στην αναλυτική μηχανική ("Traité de Μécanique Αnalytique"), που γράφτηκε στο Βερολίνο και εκδόθηκε το 1788, ήταν η πιο συστηματική μελέτη της κλασσικής μηχανικής από την εποχή του Νεύτωνα και αποτέλεσε τη βάση της μετέπειτα εξέλιξης της μαθηματικής φυσικής στον δέκατο ένατο αιώνα.
Επιστημονική Συνεισφορά:
Ο Λαγκράνζ ήταν ένας από τους δημιουργούς του Λογισμού των Μεταβολών, αφού δημιούργησε την εξίσωση για τα ακρότατα των συναρτήσεων. Αυτός επίσης επέκτεινε τη μέθοδο λαμβάνοντας υπόψη τους πιθανούς περιορισμούς, καταλήγοντας έτσι στη μέθοδο πολλαπλασιαστών Λαγκράνζ.

Ο Λαγκράνζ επινόησε τη μέθοδο της επίλυσης διαφορικών εξισώσεων, γνωστή ως μεταβολή των παραμέτρων, εφάρμοσε τον διαφορικό λογισμό και τη θεωρία των πιθανοτήτων και έκανε αξιόλογη δουλειά στη λύση των εξισώσεων. Απέδειξε ότι κάθε φυσικός αριθμός είναι ένα άθροισμα τεσσάρων τετραγώνων. Στην διατριβή του Θεωρία των Αναλυτικών Λειτουργιών βρίσκονται μερικά από τα θεμέλια της θεωρίας της ομάδας προετοιμάζοντας το έδαφος για τον Galois. Στον λογισμό ο Λαγκράνζ ανέπτυξε μια καινούρια προσέγγιση στην παρεμβολή και στις σειρές Taylor. Μελέτησε το πρόβλημα των τριών σωμάτων για τη γη,τον ήλιο και τη σελήνη (1764) και την κίνηση των δορυφόρων του Δία (1766) και το 1722 βρήκε τις λύσεις σε αυτή την ειδική περίπτωση του προβλήματος που βρίσκεται σε αυτά που είναι γνωστά ως σημεία Λαγκράνζ. Αλλά πάνω απο όλα εντυπωσίασε στην μηχανική, έχοντας μεταμορφώσει τη Νευτώνεια μηχανική σε έναν τομέα ανάλυσης, την μηχανική του Λαγκράνζ όπως λέγεται τώρα, και παρουσίασε τις επονομαζόμενες Αρχές της Μηχανικής ως απλά αποτελέσματα του λογισμού των μεταβολών.
Βραβεία και διακρίσεις:
Ο Όιλερ πρότεινε τον Λαγκράνζ ως μέλος στην Ακαδημία του Βερολίνου και εξελέγη στις 2 Σεπτεμβρίου του 1756. Είχε εκλεγεί Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου το 1790, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας και εξωτερικό μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας το 1806. Το 1808, ο Ναπολέων ονόμασε τον Λαγκράνζ Μέγα Αξιωματικό της Λεγεώνας της Τιμής και Κόμη της αυτοκρατορίας. Του απονεμήθηκε το Grand Croix of the Ordre Imperial de la Reunion το 1813, μια εβδομάδα πριν το θάνατό του στο Παρίσι.

Στον Λαγκράνζ απονεμήθηκε το 1764 το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών για τα απομνημονεύματά του για την libration of the Moon. Το 1766 η Ακαδημία τον πρότεινε για το πρόβλημα της κίνησης των δορυφόρων του Δία, και το βραβείο απονεμήθηκε και πάλι στον Lagrange. Επίσης,μοιράστηκε ή κέρδισε τα βραβεία των 1772, 1774 και 1778.

Ο Λαγκράνζ ήταν ένας από τους 72 εξέχοντες Γάλλους επιστήμονες οι οποίοι τιμήθηκαν με πλάκες στο πρώτο στάδιο του Πύργου του Άιφελ, όταν άνοιξε για πρώτη φορά. Η οδός Λαγκράνζ στο 5ο διαμέρισμα του Παρισιού φέρει το όνομά του. Στο Τορίνο, ο δρόμος όπου βρίσκεται το σπίτι της γέννησής του στέκει ακόμα το όνομά του Λαγκράνζ. Ο σεληνιακός κρατήρας Λαγκράνζ φέρει το όνομά του.
  
  πηγές: http://en.wikipedia.org/wiki/Main_Page   
Κουτρομάνου Αγγελική Β2